Partner serwisu
09 stycznia 2017

Czy kiełki to samo zdrowie?

Kategoria: Z życia branży

Komisja Europejska określiła przepisy prawne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu kiełków. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, iż wszystkie te wymagania są „na wyrost”. Jednak z danych systemu RASFF wynika, że sytuacja nie jest optymistyczna. Jakie wymogi musi spełnić producent, żeby konsument miał pewność, że „kiełki to zdrowie”?

Czy kiełki to samo zdrowie?

 

Kiełki, wg definicji opracowanej przez Komisję Europejską i zamieszczonej w rozporządzeniu wykonawczym Komisji Nr 208/2013 z 11.03.2013 r., oznaczają: produkt uzyskany w wyniku kiełkowania nasion i ich rozwoju w wodzie lub innym nośniku, zbierany przed wykształceniem się właściwych liści i przeznaczony do spożycia w całości, włącznie z nasionem.

 

Zagrożenia dla zdrowia

Kiełki nasion stały się popularne w Europie, dzięki swym właściwościom odżywczym, są bowiem doskonałym źródłem mikroelementów, soli mineralnych i innych składników odżywczych, błonnika oraz kwasów tłuszczowych omega 3. Niemniej o walorach zdrowotnych kiełków można mówić wówczas, gdy nie stanowią one zagrożenia dla zdrowia człowieka, w tym głównie z powodu obecności zanieczyszczeń mikrobiologicznych.

W maju 2011 r. na terenie UE doszło do serii zatruć pokarmowych, których czynnikiem zakaźnym okazał się szczep Escherichia coli wytwarzający toksynę Shiga, a prawdopodobnym źródłem ognisk – konsumpcja kiełków. Zgodnie z opinią naukową Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zanieczyszczenie suchych nasion bakteryjnymi czynnikami chorobotwórczymi (głównie szczep Escherichia coli wytwarzający toksynę Shiga) i innymi bakteriami chorobotwórczymi jest najbardziej prawdopodobnym pierwotnym źródłem ognisk związanych z kiełkami. Zgodnie z opinią wysoka wilgotność, korzystne temperatury podczas kiełkowania oraz obecność w suchych nasionach wspomnianych czynników chorobotwórczych mogą powodować ich namnażanie się podczas kiełkowania i przez to powodować zagrożenie dla zdrowia publicznego.

 

Wymagania prawne produkcji i obrotu

Kierując się tak sprecyzowanym zagrożeniem, Komisja Europejskia podjęła decyzję o ustanowieniu ścisłych wymagań prawnych dotyczących produkcji i wprowadzania do obrotu kiełków. Powyższe zawarto w tzw. „pakiecie kiełkowym” obejmującym swym zakresem cały łańcuch wytwarzania, wprowadzania do obrotu kiełków, poczynając od identyfikowalności nasion poprzez wymagania dla warunków wzrostu a kończąc na dystrybucji i przechowywaniu.

 

PAKIET KIEŁKOWY

Tzw. „pakiet kiełkowy” obejmuje 3 podstawowe akty prawne:

  • Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) Nr 208/2013 z dnia 11.03.2013 r. w sprawie wymogów dotyczących możliwości śledzenia kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków (L 68/16 z 12.3.2013).
  • Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 210/2013 z 11.03.2013 r. w sprawie zatwierdzania zakładów produkujących kiełki zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 (L 68/24 z 12.3.2013).
  • Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 211/2013 z dnia 11.03.2013 r. w sprawie wymogów dotyczących świadectw przy przywozie do Unii kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków (L 183 z 26.06.2014).

 

Cały artykuł został opublikowany w numerze 4/2016
kwartalnika "Kierunek Spożywczy"

Fot. 123f.com

Strona używa plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. OK, AKCEPTUJĘ